Wandelaars op het pad door de Samariakloof

Wandelen door de Samariakloof: de route, hoe zwaar het is, wat je meeneemt en hoe je veilig blijft

Gepubliceerd 30 september 2026 · Onafhankelijke gids

De Samariakloof is geen technische klim, en elk seizoen lopen mensen van allerlei leeftijden en met allerlei conditie haar uit. Maar het is een lange, rotsige afdaling, vaak in de felle zon, zonder uitweg behalve vooruit of terug. Als je weet hoe het pad eruitziet, hoe lang het duurt en hoe je goed voor jezelf zorgt, wordt een slopende dag een dag om nooit te vergeten.

Deze gids beschrijft de wandeling van boven naar beneden, legt uit hoe zwaar ze is, zet op een rij wat je meeneemt, behandelt de regels van het park en geeft het veiligheidsadvies dat de parkwachters elke bezoeker meegeven.

De wandeling in cijfers

  • Het pad in de kloof is 13 km lang, plus 3 km van de zuidelijke ingang naar Agia Roumeli: in totaal ongeveer 16 km.
  • De natuurlijke richting is bergaf, van Xyloskalo op 1.227 m naar zeeniveau bij Agia Roumeli.
  • Een gemiddelde doortocht duurt ongeveer 6–7 uur.
  • Bij de Poorten komen de wanden van de kloof tot maar vier meter van elkaar en rijzen ze bijna 300 m op.

Hoe zwaar is het?

Het pad is grotendeels rotsig en steekt de rivier meerdere keren over via kleine houten bruggetjes of stapstenen; het is geen makkelijke wandeling, maar ook niet alleen iets voor ervaren wandelaars. De grootste uitdagingen zijn:

  • De afdaling. Van 1.227 m bij Xyloskalo naar zeeniveau is zwaar voor knieën en dijen, vooral in het steile eerste deel.
  • Het terrein. Rotsen en losse stenen onder je voeten vragen een groot deel van de weg om aandacht en goede schoenen.
  • De afstand. Ongeveer 16 km is een volle dag, en de vermoeidheid stapelt zich op naar het einde toe.
  • De hitte. In de zomer kan het lagere deel van de kloof erg heet zijn; de kloof kan een dag of langer dichtgaan als er regen of een hittegolf wordt verwacht.

Wie redelijk fit is en gewend is om te wandelen, kan het met een verstandige voorbereiding. Het belangrijkste is dat je het behandelt als een volle dag in de bergen en niet als een wandelingetje: begin vroeg, eet en drink regelmatig en laat de traagste van je groep het tempo bepalen. Mensen die het zwaar krijgen, komen meestal in de problemen omdat ze de eerste afdaling te snel namen of te weinig eten en water bij zich hadden, niet omdat het pad zelf te moeilijk voor ze is. Loop rustig en neem meerdere pauzes, zoals het park aanraadt.

Waarom de kloof hier ligt

De kloof is uitgesleten door een kleine rivier tussen de Witte Bergen en de berg Volakias. In de loop van een heel lange tijd sneed die beek zich door het gesteente omlaag en vormde de diepe, smalle kloof waar je vandaag doorheen loopt. Haar ongereptheid wordt beschermd: de kloof werd in 1962 een nationaal park, en UNESCO heeft de kloof aangewezen als biosfeerreservaat. Elke regel op het pad bestaat om dat zo te houden.

De route, van boven naar beneden

Xyloskalo en de afdaling

De wandeling begint bij de noordelijke ingang op de hoogvlakte van Omalos. Xyloskalo, ‘houten trap’, is genoemd naar een oude trap van cipressenstammen; het pad, eind 19e eeuw aangelegd door Manousos Koundouros, is 2–2,5 m breed. Het eerste stuk zigzagt steil omlaag door het bos, met uitzicht over de kloof op de toppen van de Witte Bergen. Doe het rustig aan: hier raken knieën vermoeid.

De eerste twee kilometer

De steilste afdaling komt al vroeg. De rustplaats Neroutsiko markeert het einde van de eerste 2 km, het stuk dat bezoekers die later aankomen vanaf boven mogen lopen. Hier begint het advies van de parkwachters te tellen: het alarmnummer is 112; let na de 2e kilometer op waar de rivierbedding ligt, als toevlucht bij gevaar.

De kloof in

Onder het steile stuk vlakt het pad af en volgt het de rivierbedding door bossen en open stukken, waarbij het de beek meerdere keren oversteekt. De houten bruggetjes worden in de winter weggehaald, zodat het wilde water ze niet meesleurt, en dat is een van de redenen dat de kloof alleen in de warmere maanden open is. Rustplaatsen, bronnen en toiletten liggen verspreid langs de route.

Het dorp Samaria

Verderop ligt het verlaten dorp dat de kloof haar naam gaf. Het dorp Samaria, in de kloof, werd in 1962 door zijn laatste bewoners verlaten; het dorp en de kloof zijn genoemd naar de oude kerk Ossia Maria. Het is een logische plek voor een langere pauze. De vervallen huizen en de oude kerk herinneren eraan dat er op deze afgelegen plek, ver van elke weg, mensen woonden tot het park werd opgericht. Ga in de schaduw zitten, vul je fles bij en eet iets voor de tweede helft van de wandeling, die langer aanvoelt dan ze op de kaart lijkt.

De kloof wordt smaller

Onder het dorp komen de wanden dichter bij elkaar en worden ze hoger. De kloof wordt dieper en spectaculairder, en het pad slingert tussen rotsblokken door en over de beek.

De Poorten

Het hoogtepunt van de wandeling is het smalste punt. Bij de Poorten komen de wanden van de kloof tot maar vier meter van elkaar en rijzen ze bijna 300 m op. De Portes (Poorten), de beroemdste bezienswaardigheid van de kloof, liggen ongeveer 1,5 km van de wachtpost bij Agia Roumeli. Neem hier de tijd; dit is het moment dat de meeste wandelaars onthouden. Sta even stil voordat je erdoorheen gaat, kijk omhoog langs de wanden en laat anderen voor als het druk is op het pad; zo dicht bij het einde hoef je je niet meer te haasten.

De uitgang en Agia Roumeli

Na de Poorten loopt het pad verder richting de zee. Bij de zuidelijke ingang wordt je ticket gecontroleerd. Bewaar je ticket voor de controle bij de uitgang, zodat de parkwachters weten dat iedereen die naar binnen ging ook weer buiten is. Vanaf daar is het ongeveer 3 km naar het dorp en het strand, of een particuliere minibus bij de uitgang van de kloof kan je naar Agia Roumeli brengen, wat je de laatste kilometers bespaart.

Water, eten en voorzieningen

  • Water: er zijn verschillende bronnen in de kloof waar je je waterfles kunt bijvullen. Begin toch met een volle fles.
  • Eten: er zijn geen winkels in de kloof, dus neem eten mee.
  • Toiletten: er zijn op verschillende plekken langs het pad toiletten.
  • Rustplaatsen: verspreid langs de route, en de enige plekken waar je mag roken.

Wat je aantrekt en meeneemt

  • Schoenen: wandelschoenen of bergschoenen met goede grip en steun; de rotsen zijn onverbiddelijk.
  • Kleding en zonbescherming: bezoekers hebben geschikte kleding, schoenen en zonbescherming nodig (hoed en zonnebrand).
  • Medicijnen: neem alle medicijnen mee die je nodig kunt hebben, en meld gezondheidsproblemen bij de parkwachters.
  • Eten: een lunchpakket en tussendoortjes voor de hele dag.
  • Een navulbare fles voor de bronnen.
  • Zwemkleding voor de zee bij Agia Roumeli.
  • Je ticket en geld voor de boot en de bus.

Wandelstokken helpen veel mensen bij de afdaling, en een kleine EHBO-set voor blaren is zijn gewicht meer dan waard.

Veilig blijven

Achter de schoonheid van de kloof schuilen echte gevaren, en het park is daar duidelijk over.

  • Vallende stenen: volg de aanwijzingen van de parkwachters en de borden, vooral over vallende stenen, en verlaat nooit het hoofdpad.
  • Brand: let op de dagelijkse brandgevaarindex met vijf niveaus en meld rook meteen.
  • Noodgevallen: bel 112, en onthoud dat de rivierbedding na de 2e kilometer een toevlucht is.
  • Tempo: loop rustig en neem meerdere pauzes.
  • Hitte: begin vroeg, drink regelmatig en rust uit in de schaduw.
  • Tijd: iedereen moet het park uiterlijk om 18:00 verlaten, dus houd de klok in de gaten.

De regels van het park

De kloof is een nationaal park, en de regels beschermen zowel de bezoekers als het landschap.

  • Kamperen in welke vorm dan ook en overnachten in het park zijn verboden.
  • Zwemmen in de rivieren en beken van het park is verboden.
  • Alcohol drinken is in het park verboden.
  • Roken mag alleen bij de rustplaatsen.
  • Honden zijn alleen aangelijnd toegestaan.
  • Pluk geen planten, verstoor geen dieren en laat geen afval achter; gebruik de afvalbakken langs het pad.

Dieren

De kloof werd in 1962 een nationaal park, vooral als toevluchtsoord voor de zeldzame kri-kri, de Kretenzische wilde geit. Kri-kri’s zijn schuw, dus beschouw elke waarneming op de hellingen als een bonus. De bescherming van het park geldt ook voor de planten die zich aan de rotswanden vastklampen, en daarom is plukken verboden.

Wandelen met een gids

Veel mensen lopen op eigen houtje, maar een gids geeft extra zekerheid en uitleg.

Samaria met een wandelgids. De 16 km lange kloof vanuit Chania met een wandelgids die portofoons bij zich heeft, een veiligheidsbriefing voor de start en de veerboot vanuit Agia Roumeli. Ongeveer 14 uur van deur tot deur.

Wandeldag vanuit Chania. Met de bus naar Omalos in de Witte Bergen en ontbijt, daarna de wandeling in je eigen tempo naar Agia Roumeli.

De tourpagina zet ze allemaal op een rij met actuele prijzen. Voor bussen, boten en tickets, zie hoe je bij de Samariakloof komt.

Veelgemaakte fouten

  • Te laat beginnen. De toegang voor de volledige route sluit om 13:00, maar wie laat begint, loopt in de heetste uren en moet zich haasten voor de boot van 17:30.
  • De verkeerde schoenen. Modieuze sneakers en sandalen hebben het zwaar op de rotsen; blaren en verzwikte enkels zijn het gevolg.
  • Te weinig eten. Er zijn geen winkels in de kloof, en 6–7 uur wandelen kost veel energie.
  • De afdaling afraffelen. In het steile eerste stuk lijden je knieën; ga langzamer en gebruik wandelstokken als je die hebt.
  • De borden negeren. Vallende stenen zijn een echt gevaar, en het hoofdpad verlaten is verboden.
  • Je ticket vergeten. Het wordt bij de uitgang gecontroleerd, dus houd het bij je.
  • De hitte onderschatten. Neem zonbescherming mee, vul je fles bij de bronnen en rust uit in de schaduw.

Wandelen in verschillende seizoenen

  • Mei en juni zijn het begin van het seizoen, met lange dagen en vaak mildere temperaturen dan hartje zomer. Als het weer goed is en het pad na de winter onbeschadigd is, kan de kloof eerder opengaan, maar niet vóór 10 april; ze kan ook eerder dichtgaan als een storm het pad beschadigt.
  • Juli en augustus zijn de drukste en heetste maanden. Begin zo vroeg mogelijk, en wees voorbereid op sluiting door een hittegolf.
  • September en oktober zijn koeler om te wandelen, maar brengen ook de eerste herfststormen: sluiting door regen wordt waarschijnlijker, en wind kan de boten uit Agia Roumeli tegenhouden.
  • In de winter is het park dicht, als de houten bruggetjes worden weggehaald en de beek een kolkende stroom wordt.

Kortere wandelingen

Is de volledige afdaling te veel, dan staat het park kortere bezoeken toe:

  • Vanaf boven: je kunt ook maar een paar kilometer vanaf Xyloskalo de kloof in lopen, maar de terugweg is vermoeiend omdat het pad steil is.
  • Vanaf beneden: de Portes (Poorten), de beroemdste bezienswaardigheid van de kloof, liggen ongeveer 1,5 km van de wachtpost bij Agia Roumeli, dus een wandeling omhoog vanaf de zee brengt je met veel minder moeite bij het hoogtepunt.
  • ’s Middags: na 13:00 mogen bezoekers alleen de eerste 2 km vanaf een van beide ingangen lopen.

Voordat je vertrekt: een checklist

  • Ticket gekocht, en opgeslagen op je telefoon of geprint.
  • Sluitingsstatus gecheckt de avond ervoor en ‘s ochtends.
  • Bus- en boottijden genoteerd, inclusief de boot van 17:30 uit Agia Roumeli.
  • Schoenen ingelopen en sokken die niet schuren.
  • Eten en een volle fles ingepakt.
  • Zonbescherming en een hoed klaar.
  • Medicijnen en een kleine EHBO-set in je tas.
  • Zwemkleding voor de zee aan het eind.

Je dag indelen

  • Het eerste uur: de steile afdaling vanaf Xyloskalo; ga langzaam en spaar je knieën.
  • Halverwege de ochtend: het rustigere middendeel, met pauzes bij de bronnen.
  • Rond het middaguur: het dorp Samaria, voor een langere pauze en de lunch.
  • Begin van de middag: de smaller wordende kloof en de Poorten.
  • Halverwege de middag: de uitgang, de ticketcontrole en de wandeling of minibus naar Agia Roumeli.
  • Eind van de middag: een duik en een maaltijd voor de boot.

Na de wandeling

In Agia Roumeli is de zee je beloning. Zwem om je vermoeide benen te ontspannen, eet iets stevigs en drink genoeg voordat je de boot neemt. Het park raadt aan om in Agia Roumeli te overnachten in plaats van er een dagtocht van te maken, en na een lange afdaling is een nacht aan zee eerder een genot dan een luxe.

Fotograferen

  • Het uitzicht vanaf Xyloskalo over de kloof in het vroege ochtendlicht.
  • Het bos en de rivier in het middendeel, met de oversteekplaatsen over de beek.
  • Het dorp Samaria, verlaten in 1962.
  • De Poorten, waar de wanden elkaar bijna raken; een groothoeklens helpt om de hoogte vast te leggen.
  • Agia Roumeli en de Libische Zee aan het eind.

Wandelen met kinderen en oudere wandelaars

Er is geen leeftijdsgrens, maar het lange, rotsige pad wordt niet aangeraden voor kleine kinderen, en kinderen mogen in de kloof nooit zonder toezicht worden gelaten. Oudere kinderen die regelmatig wandelen, redden het meestal goed, vooral als de dag rustig wordt ingedeeld met genoeg pauzes. Voor jongere kinderen, of voor iedereen die lange afdalingen moeilijk vindt, geeft de wandeling omhoog van Agia Roumeli naar de Poorten een echte indruk van de kloof, op een fractie van de afstand.

Etiquette op het pad

  • Houd rechts aan en laat snellere wandelaars passeren op smalle stukken.
  • Blijf niet staan op de smalste plekken, zoals de Poorten, waar anderen erdoor moeten.
  • Gebruik de afvalbakken en toiletten die er zijn; laat nooit afval achter.
  • Maak niet te veel lawaai; de kloof is een toevluchtsoord voor dieren en niet alleen een pad voor mensen.
  • Help anderen die het moeilijk hebben, en waarschuw een parkwachter als iemand hulp nodig heeft.

Toegankelijkheid

De kloof is niet geschikt voor rolstoelen of voor iedereen die geen lange afstanden over ruw terrein kan lopen. Het pad is rotsig, het eerste stuk is steil, en bij de oversteekplaatsen over de rivier gebruik je kleine bruggetjes en stapstenen. Van de kust bij Agia Roumeli, die je per boot bereikt, kun je genieten zonder de kloof te lopen.

Veelgestelde vragen

Hoe lang duurt de wandeling door de Samariakloof?

Gemiddeld ongeveer 6–7 uur voor de volledige 16 km van Xyloskalo naar Agia Roumeli.

Is de wandeling door de Samariakloof zwaar?

Ze is niet technisch, maar wel lang en rotsig, met een steile afdaling aan het begin en meerdere oversteken over de rivier. Het is geen makkelijke wandeling, maar ook niet alleen iets voor ervaren wandelaars.

Is er water in de kloof?

Ja. Er zijn verschillende bronnen waar je je fles kunt bijvullen, en toiletten langs het pad. Er zijn geen winkels, dus neem eten mee.

Kan ik in de kloof zwemmen?

Nee. Zwemmen in de rivieren en beken van het park is verboden. Zwem in plaats daarvan in de zee bij Agia Roumeli.

Mag mijn hond mee?

Ja, maar alleen aangelijnd.